Dit was een tijd vol rivaliteit, politieke samenzweringen en intrige. De legende gaat dat in het koninkrijk van Chu, een door het volk geliefde staatsman genaamd Qu Yuan door de koning uit zijn hoge ambt werd ontzet. Naar men zegt heeft Qu Yuan deelgenomen aan een samenzwering tegen de Keizer. In werkelijkheid werd Qu Yuan door enkele ministers uit jaloezie voor zijn enorme populairiteit in een kwalijk daglicht gezet.

Verbannen uit het vorstelijk paleis werd Qu Yuan een zwervend dichter. Uiteindelijk pleegde hij uit protest tegen zijn verbanning zelfmoord door zich te verdrinken in de Mi Lo rivier.

Toen zijn vrienden en lokale vissers dit zagen, namen zij hun boten en zochten de rivier af naar het lichaam. Om te voorkomen dat het lichaam door de vissen zou worden verslonden, sloegen zij met hun peddelbladen hard op het water en gooiden rijstknoedels in het water als voedsel voor zijn geest.

Zo kwam het dat ieder jaar daarna, op de dag van Qu Yuan's dood, de Chinezen zijn dood uit protest herdenken door het houden van een drakenbootfestival op de vijfde dag van de vijfde maand.

Dit festival groeide uit tot het varen van wedstrijden, waarbij het slaan op de trommel en het peddelen het verjagen van de vissen symboliseert. Zelfs de rijstknoedels zijn tot een ware delicatesse gegroeid in allerlei vormen en smaken. Deze worden met name gegeten tijdens deze feestdagen ter herdenking van Qu Yuan.

Uiteindelijk verspreidde het festival zich langs de kust en verder over de riviergemeenschappen van China. Via zuid-oost Azië, bereikte het Japan, alwaar in 1655 de eerste wedstrijden in Nagasaki werden gehouden. Begin jaren tachtig werden er voor het eerst Westerse teams uitgenodigd om aan de races in China mee te doen. Dit resulteerde in de verdere verspreiding van de drakenbootsport naar Europa en Amerika waar inmiddels met succes toernooien worden gehouden, met als hoogtepunt het wereldkampioenschap.